

Magnolia
ماگنولیا
کارگردان:Paul Thomas Anderson
بازیگران: Julianne Moore، William H. Macy، John C. Reilly، Tom Cruise، Philip Baker Hall، Philip Seymour Hoffman، Jason Robards
محصول 1999 آمریکا
برنده 18 جایزه سینمایی و نامزد دریافت سه جایزه اسکار
خلاصه فیلم:
پارتریج به علت ابتلا به سرطان با مرگ دست و پنجه نرم می کند و آخرین آروزیش برقراری ارتباط با پسر گمشده اش است. لیندا به خاطر پول با ارل ازدواج کرده، اما اکنون که شوهرش در حال مرگ است، دریافته که دلباخته اوست. فرانک مک کی در تلویزیون فنون دلربائی از زنان را آموزش می دهد و در اوج بازی های مردانه اش است تا این که سرانجام خود را با خانواده اش رو در رو می بیند. استنلی اسپکتر کودکی نابغه و ستاره مسابقات حضور ذهن تلویزیون است که پاسخ هر سوالی را می داند، جز این که چه گونه باید مهر پدر را به دست آورد. ریک اسپکتر قادر به نظم بخشیدن به زندگی خود نیست و از قبل نبوغ فرزندش زندگی می کند. دانی اسمیت ستاره مسابقه های تلویزیونی حضور ذهن دهه ١٩٦٠ است که اکنون به سختی درگیر شغلی در یک فروشگاه لوازم برقی است و به خیال بافی درباره عشق و دلدادگی می پردازد. جیمی گیتور مجری مسابقه های تلویزیونی و نمادی از ارزش های خانوادگی، و نقطه مقابل تصویری است که از او ارائه می شود. رز گیتور که همیشه به شوهرش وفادار بوده، اکنون در انتظار شنیدن آخرین و هولناک ترین اعترافات اوست. کلودیا ویلسن گیتور اشباع شده از کوکایین و غرق در تلویزیون، تنها در پی یافتن کسی هست که حقیقت را برایش بازگو کند. سرکار جیم کورینگ افسر دست و پا چلفتی و دلسوز لس آنجلس در جریان یک تحقیق معمولی دل می بازد. فیل پارما پرستار خانگی و موجودی وظیفه شناس است که آرزویش رساندن ارل پارتریج و پسر گمشده اش به همدیگر است. دیکسن (هنرمندی معترض و در حال شکوفایی یا شاعری خیابانی؟) چشم و زبان همسایگانش است.
.....................................
ماگنولیا در مقیاسی کوچک نشان دهنده جامعه آمریکاست، با نه داستان در هم تنیده شده، که هر یک در روزی آرام و ابری در جنوب کالیفرنیا رخ می دهد. در فیلم شاهد هر گونه رویداد دیوانه واری هستیم، که در نهایت زنجیره ای از حوادث کاملا اتفاقی را شکل می دهند. والدین و فرزندان، خشم و بخشش، تلویزیون و زندگی واقعی، اندوه و از دست دادن، شانس و اراده و آفتاب و توفان در این روز با یکدیگر در تصادم هستند و در نهایت از میان این زنجیره حوادث به پدیده ای غیر قابل تصور منتهی می شوند. ماگنولیا در پی فریفتن تماشاگر نیست، امید بیهوده به او ارزانی نمی کند و جذابیت آن نیز برای مخاطب در همین نکته نهفته است. برای تماشاگر فرهیخته تر نیز ساختار موزائیک گونۀ رویدادهایی که به زیبایی هر چه تمام تر پرداخته و در کنار هم چیده می شوند تا در نهایت به شکل قطعه ای منسجم در آیند، کافی است.

L’armee des ombres
ارتش سایه ها
کارگردان: Jean-Pierre Melville
بر اساس رمانی از: Joseph Kessel
محصول 1969 فرانسه
بازیگران: Lino Ventura ، Paul Meurisse، Simone Signoret، Claude Mann
برنده سه جایزه سینمایی
خلاصه داستان:
اکتبر سال 1942، فیلیب ژربیه ( ونتورا) از اسارت مقامات حکومت دست نشانده ویشی میگریزد و به مارسی می آید و به کمک هم قطارانش در نهضت مقاومت، پل دونات خبرچین( لیبول) را میکشد. ژان فرانسوا ژاردی ( کاسل) – خلبان سابق- جایگزین پل در گروه میشود بدون اینکه بداند برادر بزرگ ترش، لوک ژرادی ( موریس) در واقع رهبر نهضت مقاومت است. ژربیه که همراه لوک ژرادی برای مذاکراتی با انگلیسی ها و دیدار دوگل به لندن رفته، در مییابد که دوستش، فلیکس ( کروشه) به دست گشتاپو افتاده است. او به فرانسه باز میگردد و به یکی از اعضای نهضت، ماتیلده ( سینیوره) اجازه میدهد تا نقشه اش برای آزاد کردن فلیکس را اجرا کند. نقشه شکست میخورد اما ژان فرانسوا که پنهانی خودش را تسلیم گشتاپو کرده، به فلیکس قرص سیانور میرساند. ژربیه دستگیر میشود اما با نقشه ای که بار دیگر ماتلیده طرح کرده از مرگ نجات مییابد. مدتی بعد خبر میرسد که ماتیلده دستگیر شده و به خاطر دخترش قول همکاری با آلمانی ها را داده است. ژاردی افرادش را متقاعد میکند که ماتیلده عملا مرگ خویش را میخواهد. آنان ماتلیده را در خیابان هدف گلوله قرار میدهند.
..................................................
این فیلم سرد و افسرده حال پس از سکوت دریا ( 1948) و لئون مورن کشیش ( 1961) سویمن فیلم ملویل است که به دوران اشغال فرانسه در جنگ جهانی دوم میپردازد و برای اولین بار شامل تجربیات خود ملویل به عنوان عضوی از نهضت مقاومت است. ملویل از تمایزات اخلاقی آشکار فیلم های این رده میپرهیزد و زمانه ای را نشان میدهد که در آن اقتضای شرایط، اعمال ضد انسانی و خشن را توجیه کند. فیلم آشکارا حال و هوای یک فیلم نوآور را دارد و قهرمانان آن تداعی گر تبهکاران این نوع فیلم ها که باید تنازع بقا را مقدم بر اصول اخلاقی متعارف قرار دهند، هستند.

Belle De Jour
کارگردان: Luis Buñuel
نویسنده: Joseph Kessel
بازیگران: Catherine Deneuve،Jean Sorel، Michel Piccoli، Geneviève Page
محصول 19667 آمریکا
برنده 4 جایزه سینمایی
"سورین" (دونوو)، زن جوانی است که به رغم علاقه به شوهرش " پی یر " (سورل) بعد از ظهرها در یک خانه بدنام کار میکند. تا این که یکی از مراجعان خانه، خلافکار جوانی به نام "مارسل" (کلمنتی) به او دل میبندد. وقتی "سورین" از همراهی با خلافکار امتناع میکند، او نیز "پی یر" را مورد اصابت گلوله قرار میدهد.
...........................................
یکی از زن خواه ترین شاهکارهای استاد درباره ملال و پوچی زندگی یک زن مثلا خانه دار طبقه خرده بورژوا و هم چنین مصداقی بر این دستورالعمل سورآلیستی است" هرگز حتی به آن چه که میبینید نیز اعتماد نکنید " اگرچه که تفکیک مرز میان تخیل و واقعیت خصوصا در پایان فیلم محال است. دونوو در نقش خود جاودانی جلوه میکند و پاژ در نقش مدیر خانه بدنام فراموش نشدنی است. بازیگران مرد فیلم نیز در ایفای نقش آدمهایی نامتعادل، خودخواه یا خنثی موفق اند.
در طول ساليان گذشته، کاترين دونوو، رابطهای ابهام آميز با بل دوژور داشتهاست. سه سال قبل او در مصاحبهای گفت که زمان بازی در اين فيلم او 24 ساله بوده و اکنون احساس میکند بونوئل از نظر فيزيکی و روحی او رااستثمار کردهاست. با اين حال او بل دوژور را فيلمی بزرگ دانست و گفت نقش او در اين فيلم يکی از بهترين نقشهای او بر پرده سينما بودهاست *